എഴുത്തോ നിൻ്റെ കഴുത്തോ?

 ചിലരെ കാണിക്കാതെ

ചിലരോട് മാത്രമായി

ചിലതൊക്കെ പറയാവുന്ന

ഇടമാണിവിടം എന്നുവന്നതോടെ

എനിക്ക് നിന്നിലും എന്നിലും ഉള്ള വിശ്വാസം

പാടെ തകർന്നിരിക്കുന്നു

ഒന്നിനുമുകളിൽ ഒന്നായിക്കിടക്കുന്ന

ഇലകൾക്കിടയിലെല്ലാം

ഒരു പൂക്കാലത്തിൻ്റെ സ്മരണ

നീ ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്

ഞാൻ വിടർത്തിനോക്കുന്നു

നിന്നിലേയ്ക്ക് ഞാൺ വലിച്ച്

ഞാനെയ്ത വാക്കുകൾ

എവിടേക്കെല്ലാമാണ് ചിതറിത്തെറിച്ചത്

ഓ, വീണ്ടും കവിത!

നീയിന്നു കഴിച്ച ബ്രാൻ്റേതാണ്?

പതിവുപോലെ, 

എൻ്റെ സന്ദേഹത്തിലേയ്ക്ക്

നീ കോട്ടുവായിടുന്നു

രണ്ടുപേർ

ഒരേ കനവുകാണുന്ന നിദ്രയിലേയ്ക്ക്

നിൻ്റെ കഴുത്തിലേയ്ക്ക് നീളുന്ന എൻ്റെ കയ്യിലേയ്ക്ക്

എഴുത്ത് ഒടിഞ്ഞു മടങ്ങുന്നു