ഉച്ചാടനം

അടിമുടിയുലഞ്ഞാലും
ഒരുപിടിയിലകൾ മാത്രം പൊഴിക്കുന്ന
മഴമരം പോലെയാണിന്നു ഞാൻ
മരണത്തോളം ആറിത്തണുത്ത ഒരു പ്രണയം
ഏതെങ്കിലും കരയ്ക്കടിഞ്ഞ്
ചീഞ്ഞു നാറിയേയ്ക്കാം
നീ വിവസ്ത്രമാക്കിയ കനവുകൾ ഇപ്പോഴും നാണം കെട്ട്
ഏതോ തെരുവിലലയുന്നുണ്ട്
നിനക്കുമാത്രം തുറക്കാനറിയുന്ന ഒരു വാതിൽ
ഇവിടെ വിജാഗിരികളകന്ന്, അടർന്ന്, ഇങ്ങനെയങ്ങനെ....